یاداشت سردبیر هفته نامه دولتخانه کیش بمناسبت روز خبرنگار
من که خواستهام مؤذن مذهب خویش باشم و حقیقت را قربانی هیچ مصلحتی نکنم و در نظام حاکم بر کویر نگنجم و در نظم یکنواخت زمان، هم آواز همه و همساز همه نباشم، احساس کردم که «خروسی بیمحل»م که شب و نیمه شب، بیهنگام، نعره برمی دارد و طلوع و غروب آفتاب خویش را فریاد میکشد و سنت مرسوم چند هزار ساله است که خروس بیمحل، نامیمون است و حلقومش را باید برید که درظلمت عام، صبح را فریاد برمیآورد و در نیمه شب، از طلوع خبر میدهد و در سکوت امن کویر، نعره بر میکشد و آرامش سنگین روستا را برمیشورد و خواب را برمیآشوبد و مردمی را که در آغوش شب به خواب رفتهاند و هر یک در زیر پوشش سپیدی که شب همچون کفنی مینماید، فارغ و آسوده غنودهاند، بیدار میکند.
امروز بی شمارند، مسئول و مدیر و صاحب منصبی که خود را به ندیدن و نشنیدن و حتی نفهمیدن صدا و مشکلات مردم می زنند!
امروز در همین جزیره کوچکمان اگر هوشیاری و روشنگری خبرنگاران دلسوز نبود نه تنها سرمایه های مردمی به مخاطره می افتاد چه بسا داشته های طبیعی و خدادادی کیش هم رنگ فنا به خود میگرفت.!!
حفر چاه های عمیق گاز و دست درازی به دریا و سواحل و آلودگی های نفتی حاصل از فعالیت های غیر اصولی و…
تا دیر نشده باید کاری کرد.
وظیفه من بعنوان خبرنگار چیست.؟
روشنگری و مطالبه گری.؟
من راه دیگر یافته ام ، آن هم
اذان بی وقتی است که میگویم.!
سالهاست که من اذان بی موقع خوانده و میخوانم…
برای یافتن فریاد رس و ناجی
با شما هستم
آی مردم شما هر موقع اذان بی وقت شنیدید بدانید که اتفاق ناگوار در شهر افتاده ، ظلمی شده ، حقی ناحق شده ، وعد مسئولین عملی نشده یا دروغی گفته شده و یا اینکه حادثه ای در حال وقوع است که زنگ خطر به صدا در آمده.!
با صدای بلند میگویم ، ضعیف بودن و زیر بار بی عدالتی و ظلم رفتن در دایره تفکر و اندیشه ما جای نداشته و نخواهد داشت.
اولویت و خط قرمز ما مردم است.
من اذان بی موقع خواهم خواند…
آی دلسوزان ایران زمین، آی عاشقان وطن، هوشیار باشید، شمای که از دل مردم برخواسته اید و میخواهید آبادی و آزادی و اعتلای وطن و خوشبختی مردمان ایران را ببینید.
باید عادل باشیم صادق و عامل و عالم و شریف باشیم، برای آبادی وطن برای زندگی شرافتمندانه برای آیندگان و فرزندان ایران زمین
من اذان بی موقع خواهم گفت چون ایمان دارم که این صداست که می ماند.
بهمن عبدالهی
نظر شما