*در بازدید نماینده دریامحور رئیس‌جمهور از کیش؛ مدعی قطب ورزش‌های دریایی، چیزی برای نمایش نداشت!*

سفر نماینده رئیس‌جمهور در امور هماهنگی اجرای سیاست‌های کلی توسعه دریامحور به کیش بار دیگر حقیقت تلخی را نمایان کرد؛ جزیره‌ای که خود را قطب ورزش‌های دریایی کشور می‌داند، در عمل چیزی برای ارائه در این حوزه نداشت.

عبدالعلی زاده، دیروز برای افتتاح نمایشگاه جامع صنایع دریایی ایران به کیش سفر کرد. طبق روال معمول، بازدیدهایی از پروژه‌های مختلف، در دستور کار او قرار گرفت. اما برخلاف آنچه انتظار می‌رفت، برنامه‌ای برای معرفی ظرفیت‌های ورزش‌های دریایی جزیره تدارک دیده نشده بود. در حالی که مسئولان کیش همواره از موقعیت جغرافیایی ویژه جزیره برای تبدیل آن به قطب ورزش‌های دریایی سخن می‌گویند، در این سفر، نه‌تنها چنین ادعایی به نمایش گذاشته نشد، بلکه خلأهای زیرساختی این حوزه بیش از همیشه آشکار شد.

نکته قابل تأمل اینجاست که در سال‌های گذشته، بازدید مقامات عالی‌رتبه از کیش معمولاً با ارائه زیرساخت‌های ورزشی نظیر مجموعه المپیک، زمین چمن هیبریدی و زمین‌های تنیس همراه بوده است. اما این بار، یک مقام ارشد که مستقیماً با موضوعات دریایی و توسعه دریاپایه مرتبط است، به کیش آمد و چیزی از ورزش‌های دریایی برای نمایش وجود نداشت. این مسئله، نه‌تنها برای جزیره‌ای که داعیه‌دار توسعه ورزش‌های دریایی است، بلکه برای کل سیاست‌گذاری‌های ورزشی کشور، نشانه‌ای از عدم توازن در سرمایه‌گذاری‌ها و توجه به ظرفیت‌های واقعی است.

چرا کیش هنوز در ورزش‌های دریایی عقب‌مانده است؟

سال‌هاست که رسانه‌ها و کارشناسان ورزشی هشدار داده‌اند که رویکرد توسعه ورزش در کیش بیش از حد به ورزش‌های خشکی متمرکز است. در حالی که بسیاری از کشورهای ساحلی، سرمایه‌گذاری گسترده‌ای روی ورزش‌های دریایی انجام داده و از آن به‌عنوان ابزاری برای توسعه گردشگری و اقتصاد محلی استفاده کرده‌اند، کیش هنوز در این زمینه فاقد برنامه‌ای مشخص و پایدار است.

بررسی‌ها نشان می‌دهد که در اغلب تصمیم‌گیری‌های ورزشی جزیره، اولویت اصلی به ورزش‌هایی داده می‌شود که در بسیاری از نقاط کشور نیز قابل توسعه هستند. این در حالی است که مزیت رقابتی کیش در بهره‌گیری از دریا و توسعه رشته‌هایی همچون بادبانی، پدل برد، کانوئینگ و رویینگ ساحلی و سایر ورزش‌های دریایی نهفته است. اما به دلایل مختلف، از جمله بی توجهی مدیریتی، کمبود برنامه‌ریزی و نبود اراده جدی، این ظرفیت‌ها تاکنون مورد توجه کافی قرار نگرفته‌اند.

حضور نماینده دریامحور رئیس‌جمهور در کیش می‌توانست فرصتی باشد تا این جزیره توانمندی‌های خود را در حوزه ورزش‌های دریایی به نمایش بگذارد و برنامه‌ای مشخص برای توسعه این بخش ارائه دهد. اما آنچه در این سفر رخ داد، چیزی جز تأکید مجدد بر کمبودها و فرصت‌های از دست‌رفته نبود. این موضوع نشان می‌دهد که مدیران ورزشی کیش هنوز به این باور نرسیده‌اند که توسعه ورزش‌های دریایی می‌تواند یکی از مهم‌ترین عوامل جذب سرمایه‌گذاری و گردشگر برای جزیره باشد.

سؤال اساسی اینجاست که آیا این سفر، نقطه عطفی در تغییر نگرش مدیران محلی خواهد شد؟ آیا تصمیم‌سازان از این فرصت استفاده خواهند کرد تا استراتژی‌های ورزشی جزیره را بر اساس مزیت‌های جغرافیایی آن تنظیم کنند؟ یا همچنان باید شاهد ادامه مسیر سنتی و بی‌توجهی به ظرفیت‌های دریاپایه باشیم؟

اگر کیش همچنان خود را قطب ورزش‌های دریایی کشور می‌داند، اکنون زمان آن رسیده است که این ادعا را با اقدامات عملی و زیرساخت‌های واقعی اثبات کند. در غیر این صورت، این عنوان بیش از پیش به یک شعار بی‌پشتوانه تبدیل خواهد شد.